نمیدونم فیلم "یه حبه قند" را دیدین یا نه ولی بعد از مدت ها یه فیلم ایرانی خوب دیدم
منو که له کرد
موسیقی متن فوق العاده اس و بار نوستالژی فیلم که سنگینی خاصی داره
اگه ندیدین حتما ببینید
پ.ن: دیروز داشت بچه های کنکوری رو نشون میداد و مادرهایی که نشسته بودن تو خیابون و واسه بچه هاشون دعا میکردن. یه لحظه اشک تو چشمام جمع شد و یاد مادرم افتادم.مادری که میدونم هر چی دارم از دعاهای اون و برکت وجود اون و پدرمه.مادری که همیشه حس حضورش باعث دلگرمی و آرامشم بوده
روز مادر نیست مناسبتی هم نداره. ولی دوست دارم بگم از ته ته قلبم دوست دارم و عاشقتم مادر
پ.ن2: آدم باید تو زندگیش یه رفیق داشته باشه. رفیق هاااااا.از اون رفیقایی که "کیمیا" هستن.اگه دارین که دودستی بچسبین بهش اگه ندارین ناراحت نباشین. چون خیلی کم هستن