هویجوری

همیشه آدمی بودم که طرز فکرمو راحت نمیشه عوض کرد، نگاهم یکم با بقیه فرق داره و این همیشه تو چشم میزنه، مثلا وقتی برای آبدارچی که برای روزی فقط و فقط 3 وعده چای دادن به چند تا اتاق (بدون هیچ کار اضافه دیگه ای) حقوق نسبتا خوبی میگیره و همیشه اجناس 1000 تومنی رو 1500 بهمون میفروشه و عیدی جداگانه داره و همیشه میگه حقوق ما کمه در حالی که من فوق لیسانسش رو میشناسم که با زن و بچه حاضره 10 برابر این کار کنه و این حقوقو بگیره میان عیدی جمع میکنن. خوشم نمیاد از این کار. واسه همین من پول کم میدم. شاید به نظر چیپ برسه ولی برام مهم نیست در حالی که چندین برابر اونو با رضایت تمام میدم به آدم هایی که واقعا نیازمندن